Pobierz raport

Zboża

• Amerykański Departament Rolnictwa (USDA) w październikowym raporcie nieznacznie podniósł prognozę światowych zbiorów kukurydzy w sezonie 2026/27. Niemniej ich obecny poziom pozostaje niższy niż w poprzednim roku gospodarczym. Równolegle bez zmian pozostawiono zużycie. Warto jednak podreślić, że łączne zużycie ma przewyższyć zbiory. Napięcia utrzymują się również w globalnym  bilansie pszenicy. 
• W UE we wrześniu dokonano kolejnej już korekty w dół prognoz zbiorów kukurydzy, co jest związane z wpływem niekorzystnych warunków pogodowych. Obecnie przewidywane 48 mln ton byłoby najniższym wynikiem od połowy lat 90-tych. 
• Dodatkowo podaż na świecie obniżają zakłócenia w transporcie czarnomorskim, związane z wzajemnymi atakami Rosji i Ukrainy na porty i statki. Presję na wzrost notowań wywiera też eskalacja działań na Bliskim Wschodzie i będące jej efektem utrzymujące się wysoko ceny ropy oraz gazu, które windują koszty produkcji w rolnictwie.
• Na skutek ww napięć zboża na rynku światowym drożeją. Na początku października amerykańska pszenica kosztowała o 17% więcej niż jeszcze 3 miesiące wcześniej. W przypadku kukurydzy z USA dynamika wyniosła 10%. W ślad za rynkiem światowym zboże w Europie również mocno podrożało.
• Mniejsza produkcja w Europie, która odbija się na wynikach globalnych, przy pozostałych czynnikach podażowych tworzą przestrzeń do dalszego wzrostu cen w kolejnych miesiącach. Ryzykiem dla tego scenariusza jest ewentualne porozumienie dotyczące transportu czarnomorskiego, które jednak na dzień dzisiejszy wydaje się mało prawdopodobne.

Rośliny oleiste

• Globalny bilans roślin oleistych jest znacznie bardziej komfortowy niż zbóż, co wynika z kontynuacji wzrostu produkcji. Zbiory soi mają osiągnąć 443 mln ton, bijąc kolejny rekord (efekt wyższej produkcji w Brazylii oraz USA). Równolegle jest spodziewany aż 15-procentowy, wzrost światowych zbiorów słonecznika (oczekiwana wysoka produkcja w Rosji). Pozytywnie wyglądają też prognozy dla rzepaku. Zbiory wszystkich głównych roślin oleistych mają być wyraźnie wyższe niż średnia 5-letnia.
• We wrześniu Komisja Europejska podtrzymała scenariusz niewielkiego spadku unijnych zbiorów rzepaku w 2026 roku (-4% r/r). Co ważne, ich poziom pozostał wysoki na tle danych historycznych.
• Pomimo dość komfortowego bilansu roślin oleistych w sezonie 2026/27 ich ceny w ostatnich miesiącach rosną. Przyczyną, podobnie jak w przypadku zbóż, jest eskalacja napięć międzynarodowych: 1) w Zatoce Perskiej, co ograniczona podaż ropy  i gazu z tego regionu); 2) pomiędzy Rosją i Ukrainą (wzajemne ataki i w efekcie problemy z dostawami z tych krajów na rynek globalny). 
• Czynniki geopolityczne windują ceny ropy. Od początku lipca do połowy października notowania Brent wzrosły o 48%, a ich poziom obecnie wyraźnie przekracza 100 dol./bbl. Z kolei drożejąca ropa ciągnie za sobą ceny roślin oleistych.

Wieprzowina

• Głównym wyzwaniem na poziomie rynku światowego pozostaje słaby popyt w Chinach, które należą do ścisłej czołówki importerów. W swojej najnowszej prognozie (paź’26) USDA zmniejszyła oczekiwania dla chińskiego importu w 2026 r., z i tak niskiego poziomu 1 mln t do zaledwie 840 tys. t. To oznacza spadek o 29% w relacji rocznej. 
• Słabszy chiński popyt widać w wynikach eksportu z UE. W ciągu pierwszych 7 miesięcy br. wolumen wywozu z Unii do Państwa Środka był niższy o 20% r/r. Spadków w Chinach nie udało się w pełni zrekompensować na innych rynkach. W rezultacie łączny eksport z Unii w analizowanym okresie spadł o 2% r/r.
• Równolegle nadal rośnie produkcja w UE. Od stycznia do lipca br. łączna masa unijnych ubojów trzody chlewnej była wyższa o 1% r/r. Pod względem przyrostu Polska zajmowała 3. miejsce w grupie TOP10.
• Słaby popyt na świecie oraz rosnąca produkcja w UE będą obciążeniem dla cen na rynku wieprzowiny w ostatnich miesiącach br. Dodatkowo, presję na ich spadek będą wywierały czynniki sezonowe. Dynamika produkcji powinna jednak stopniowo hamować pod wpływem niskiej opłacalności chowu trzody i rosnących kosztów pasz, co w kolejnym kroku stworzy przestrzeń do odbicia cen (już w 2027 r.).

Wołowina

• Rynek Unii Europejskiej pozostaje pod wpływem napiętej sytuacji podażowej. Badanie pogłowia realizowane w połowie bieżącego roku pokazało dalszą redukcję w grupie technologicznej dorosłego bydła na ubój. W Polsce pogłowie było niższe o 5,6% w relacji rocznej. Z kolei w całej grupie 10 największych producentów łączna liczba bydła zmniejszyła się o 0,5% r/r.
• Utrzymujący się niekorzystny trend w pogłowiu ww grupy bydła pogarsza perspektywy dla bazy surowcowej w ostatnich miesiącach 2026 roku. Jego obrazem jest również spadająca produkcja mięsa w zakładach ubojowych. W ciągu pierwszych 7 miesięcy br. masa ubojów bydła w UE była niższa o 2% r/r. W grupie 10 największych unijnych producentów najgłębszy wolumenowy spadek odnotowano w Polsce.
• Na rynku globalnym notowania wołowiny ustabilizowały się po wakacyjnych spadkach, na co spory wpływ miał silny popyt w Stanach Zjednoczonych na brazylijskie mięso (USA tymczasowo zwiększyły kontyngenty, aby pobudzić dostawy na rynek krajowy).
• Naszym zdaniem, w ostatnim kwartale br. ceny wołowiny w UE pozostaną pod presją napiętej sytuacji podażowej. Spadek produkcji mięsa oraz brak perspektyw na szybką poprawę podaży żywca powinny stabilizować ceny na obecnym, dość wysokim poziomie. Notowania mogą jednak ulegać krótkookresowym korektom, związanym np. z wahaniami popytu na świecie. Z punktu widzenia Polski istotną kwestią będzie utrzymanie tureckiego popytu, który jest motorem napędowym polskiego eksportu.

Drób

• Unijna produkcja mięsa z kurcząt rzeźnych kontynuuje wzrost. W okresie od stycznia do lipca br. masa ubojów w UE była wyższa o 5% r/r. Również krótkookresowe perspektywy produkcji pozostają dobre – w lipcu liczba wylęgów piskląt była wyższa o 6% niż przed rokiem.
• Równolegle widoczne jest jednak osłabienie popytu na unijne mięso na świecie, w efekcie czego wzrost produkcji jest lokowany na rynku wewnętrznym UE. W ciągu pierwszych siedmiu miesięcy 2026 roku sprzedaż poza Wspólnotę była o 0,5% mniejsza r/r. (tj. ok. 12 tys. ton). W tym samym okresie istotnie zwiększył się przywóz do Unii (+15% r/r), głównie z powodu zwiększonych wysyłek taniego drobiu z Brazylii. Tu warto wspomnieć, że od września UE zawiesiła czasowo możliwość takiego importu, z powodów weterynaryjnych.
• Rosnąca produkcja, przy ograniczonym popycie poza Unią oraz wzroście importu do UE, odbija się na cenach sprzedaży krajowych tuszek z kurczaka, które kształtują się na poziomie wyraźnie niższym niż rok wcześniej (-28% r/r w sierpniu). 
• Wraz z cenami tuszek potaniał żywiec. We wrz’26 hodowcy otrzymywali przeciętnie za kurczęta sprzedane w ramach kontraktów o 17% mniej niż rok wcześniej. Głębszy spadek odnotowano w przypadku sprzedaży na wolnym rynku (sprzedaż spot), gdzie ceny spadły aż o 28% r/r. To sugeruje chwilową nadpodaż żywca w Polsce. 
• Spodziewamy się stopniowego osłabienie cen żywca do końca roku, z powodu rosnącej podaży oraz czynników sezonowych, które w 4. kwartale będą dodatkowo wywierać presją na spadek cen.

Mleko

• Produkcja mleka w krajach będących czołowymi światowymi eksporterami przetworów mlecznych w 2. kwartale br nadal rosła, ale dynamika zaczęła hamować. Łączna produkcja w grupie TOP4 była wyższa o 2,7% w relacji rocznej. Tempo było więc niższe niż w poprzednich dwóch kwartałach, gdy wyniosło 4% i więcej. Ta sytuacja jest wynikiem spowolnienia w UE oraz w USA.
• Łączne dostawy surowego mleka do zakładów przetwórczych w UE w 2. kwartale br były wyższe o 2,3% r/r. Jeszcze kwartał wcześniej dynamika przekraczała 4%. O ile w okresie od stycznia do marca br we wszystkich 10 krajach tworzących TOP10 unijnych producentów odnotowano wzrost produkcji, to w kolejnym kwartale dwa z nich raportowały spadek r/r. Możliwe, że są to pierwsze sygnały do ograniczenia podaży surowca w UE. 
• Na rynku światowym sytuacja jest zróżnicowana. W ostatnich miesiącach obserwowaliśmy względną stabilizację notowań serów i masła na poziomach wyraźnie niższych r/r. Z kolei mocno podrożało OMP, którego ceny już są wyższe w relacji rocznej.
• Wzrost cen proszków mlecznych widoczny jest również w krajach UE. We wrz’26 na rynku polskim zakłady przetwórcze za OMP uzyskiwały o 46% więcej niż w sty’26 oraz o 22% r/r. Odbiły też ceny masła, które jednak pozostały niższe w relacji rocznej. Widać więc lekki powiew optymizmu po wielu miesiącach spadków.
• Zakłady przetwórcze nieco podniosły też ceny skupu mleka od rolników. W sie’26 ich średni poziom był wyższy o 3% m/m, ale mleko w skupie pozostało wyraźnie tańsze w porównaniu do ubiegłego roku.
• W ostatnich miesiącach 2026 roku spodziewamy się kontynuacji wzrostów cen masła i proszków mlecznych, które będą sprzyjały podwyżkom mleka w skupie. Równolegle możliwe jest dalsze hamowanie unijnej produkcji, co będzie dodatkowym czynnikiem wspierającym wzrost notowań.

Owoce i warzywa

• W 2026 roku pogoda nie sprzyjała osiągnięciu dobrych wyników produkcyjnych w sektorze owoców. Przymrozki w okresie wiosennym, a następnie wysokie temperatury w lato negatywnie wpłynęły na wolumen zbiorów. WAPA szacuje, że tegoroczna produkcja w Polsce była niższa aż o 30% r/r. Spadki odnotowano też w większości pozostałych kluczowych producentów w UE. W całej grupie TOP10 zbiory mają być niższe o 16% r/r.
• Podobnie wygląda sytuacja w produkcji warzyw. Warunki pogodowe spowalniały wzrost roślin oraz zwiększały wrażliwość na choroby, co z kolei generowało koszty po stronie producentów (konieczność przeprowadzenia dodatkowych zabiegów). Na obecnym etapie GUS szacuje, że łączna krajowa produkcja warzyw gruntowych będzie niższa o 4,5% r/r. Spadki przewiduje się w przypadku większości głównych warzyw, w tym szczególnie wysokie: marchwi oraz kapusty.
• Pomimo dużego spadku krajowej produkcji jabłek ich ceny hurtowe na rynku krajowym pozostają niższe wiż rok wcześniej. We wrz’26 spadek w relacji rocznej wyniósł 22%. Równolegle sporo droższe są pozostałe owoce -  w przypadku malin, śliwek i gruszek dynamika przekroczyła 20%.
• Na hurtowym rynku wzrosły ceny większości warzyw. Za kapustę we wrześniu trzeba było zapłacić o 49% więcej niż przed rokiem. Nieznacznie niższa dynamiką charakteryzowały się ceny pomidorów malinowych. Mocno podrożały też ogórki szklarniowe, zaś w mniejszym stopniu marchew, cebula i buraki.
• We wrz’26 detaliczne ceny warzyw w Polsce nieco wzrosły m/m, ale pozostały poniżej analogicznego okresu poprzedniego roku (-0,3%). W kolejnym miesiącu warzywa już prawdopodobnie będą droższe r/r. Owoce z kolei we wrześniu potaniały m/m, na co duży wpływ miało osłabienie cen jabłek. Ceny detaliczne w tej kategorii są niższe r/r, choć dynamika zmniejsza się. 
• Mniejsza produkcja oraz rosnące koszty w rolnictwie będą wsparciem dla cen owoców i warzyw w kolejnych miesiącach.