Wiadomości

• PL-RPP-OPINIA: Marcowa obniżka stóp proc. mogła być ostatnią w tym roku - poinformował członek RPP Ludwik Kotecki w radiu Programie I Polskiego Radia. Z kolei członek RPP Marcin Zarzecki stwierdził, że obecnie dla RPP właściwa jest wysoka ostrożność komunikacyjna i nieuzasadnione byłoby przedwczesne przesądzanie, czy kolejnym ruchem będzie dłuższa pauza, czy też zmiana kierunku polityki pieniężnej, która musi pozostać ściśle zależna od danych.
• PL-DANE: Stopa bezrobocia w lutym wyniosła według wstępnych danych 6,1% wobec 6,0% miesiąc wcześniej - poinformowało Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej. Co prawda odczyt był zgodny z konsensusem rynkowym, lecz jego szczegóły są dość pesymistyczne. Liczba bezrobotnych wzrosła w lutym o 22 tys. m/m, wyraźnie powyżej wzorca sezonowego (poniżej 10 tys. m/m). MRPiPS podaje, że za wzrost liczby bezrobotnych w lutym mogło odpowiadać ograniczone finansowanie programów aktywizacyjnych kanałem zmniejszenia liczby wyrejestrowanych bezrobotnych. Na ten moment trudno ocenić skalę wpływu tego czynnika na lutowe dane o bezrobociu, ale najprawdopodobniej była ona znacząca.
• US-DANE: Sprzedaż domów na rynku wtórnym w USA w lutym wyniosła 4,09 mln w ujęciu rocznym wobec oczekiwanych 3,88 mln. Miesiąc wcześniej wskaźnik wyniósł 4,02 mln, po korekcie.

Korygujemy prognozy na lata 2026-2027

Wojna w Zatoce Perskiej jest jak Proteusz z mitologii greckiej – nieustannie zmienia swój kształt. Raz wygląda jak poważny konflikt, który zdestabilizuje cały region Bliskiego Wschodu na lata. Następnego dnia sprawia wrażenie, jakby miała się niedługo skończyć bez większych konsekwencji. Świat nie stoi jednak w miejscu i jakiś scenariusz rozwoju wydarzeń musimy przyjąć. Zakładamy że:  

• Wojna będzie miała trwałe, co nie znaczy poważne konsekwencje. Władze Iranu przetrwały pierwsze ciosy i nie planują kapitulacji. Scenariusz wenezuelski lub z tzw. wojny 12-dniowej jest więc już wykluczony. Konflikt straci jednak najpewniej dużo ze swojej intensywności. Iran utracił większość zdolności ofensywnych. Z kolei USA przestraszyły się ropy za 120 USD i sygnalizują skłonność do deeskalacji. Mniejsza intensywność nie oznacza jednak powrotu do sytuacji sprzed lutego 2026.
• Cieśnina Ormuz zostanie wkrótce otwarta, gdyż zbyt wielu aktorom – administracji USA, państwom Zatoki Perskiej, Chinom i innym odbiorcom surowców energetycznych – zależy na utrzymaniu tego szlaku handlowego i zmniejszeniu presji na ceny surowców energetycznych. Żegluga stanie się jednak tutaj trwale bardziej ryzykowna, trochę tak jak w Zatoce Adeńskiej destabilizowanej przez Hutich. Kraje Zatoki Perskiej poniosą ponadto koszty odbudowy, rozbudowy i zabezpieczenia infrastruktury. Koszty, które częściowo przerzucą na ceny surowców energetycznych.
• W scenariuszu bazowym zakładamy, że w 2026 r. ropa naftowa będzie kosztować średniorocznie między 70-80 USD za baryłkę Brent, czyli o 25-30% więcej niż pod koniec 2025 r. W Europie zdrożeje zaś w porównywalnym stopniu LNG, do 50 EUR/MWh (z 30 EUR na koniec 2025).
• Pogłębi to strukturalne problemy Europy z drogą energią i nierentownym przemysłem. Nie pozostanie też bez wpływu na globalny wzrost gospodarczy, zwłaszcza państw rozwijających się, w tym Chin.
• Droższe paliwa i energia podbiją naszym zdaniem inflację w Polsce o 0,4 pkt proc. – do 2,3% r/r w grudniu 2026. Dla RPP nie jest to wielki problem, więc wznowi naszym zdaniem cięcia stóp procentowych, ale dopiero na przełomie roku, gdy już upewni się co do sytuacji makroekonomicznej. Na koniec roku stopa NBP wyniesie 3,5%. Cięcia stóp w USA również przesuwają się na jesień, a EBC zrezygnuje z nich naszym zdaniem w ogóle.
• Wzrost kosztów energii odbije się negatywnie na konsumpcji w Polsce, gdyż po pierwsze zmniejsza siłę nabywczą gospodarstw domowych a po drugie osłabia i tak już niezbyt mocną pozycję negocjacyjną pracowników w negocjacjach płacowych z pracodawcami.
• Główny motor polskiej gospodarki w tym roku, czyli inwestycje nie zostaną wyhamowane, gdyż mają solidne źródła finansowania (m.in. KPO, SAFE w takiej czy innej postaci). Dlatego spowolnienie wzrostu PKB na skutek wojny na Bliskim Wschodzie nie będzie naszym zdaniem silne. Rewidujemy naszą prognozę na ten rok z 4,0 na 3,8% r/r.  

Zmiana cen nośników energii od początku roku

Źródło: Refinitiv, Pekao Analizy

PKB przed i po rewizji naszych prognoz (% r/r)

Źródło: GUS, Macrobond, Pekao Analizy

Inflacja CPI w Polsce – stara i nowa* ścieżka (% r/r)

* Scenariusz bazowy: ropa naftowa Brent do końca 2026 r. między 70-80 USD/b, gaz 50 EUR/MWh

 Scenariusz negatywny: ropa naftowa Brent do końca 2026 r. 120 USD/b, gaz 90 EUR/MWh

Źródło: GUS, Pekao Analizy

Komentarz rynkowy

• ZAGRANICA: Poniedziałkowy optymizm rynków ustąpił wczoraj wyczekiwaniu na konkretne sygnały zapowiadanego końca wojny lub choćby częściowego otwarcia cieśniny Ormuz. Takie sygnały póki co się nie pojawiły i rynki finansowe powoli tracą korygują swoje nastawienie, zwłaszcza że Iran rozpoczął minowanie wspomnianej cieśniny. Wyceny Treasuries wczoraj spadały – zdecydowanie mocniej na dłuższym niż krótszym końcu krzywej dochodowości: 7pb w segmencie 10 lat i 3pb w segmencie 2 lat. Europejskie papiery odwrotnie – ich rentowności raczej spadały: od 5pb w przypadku Bunda do nawet kilkunastu pkt. bazowych w przypadku 10-latki francuskiej. EUR/USD poruszał się w trendzie bocznym lekko powyżej 1,16. Dziś spodziewamy się dalszej erozji optymizmu na rynkach. Każdy kolejny dzień zamknięcia cieśniny Ormuz to coraz większy skumulowany problem dla rynków energii, coraz większe negatywne efekty makro i większe ryzyko dla rynków finansowych. Intensywność działań zbrojnych w końcu się obniży, ale na zawarcie rozejmu i otwarcie cieśniny Ormuz najpewniej musimy jeszcze trochę poczekać, na pewno kilka dni, być może kilka tygodni, raczej nie miesięcy. Do tego czasu na rynkach finansować dominować będzie ucieczka od ryzyka ze sporadycznymi falami optymizmu po dobrych informacjach. Premiuje to wzrost wartości dolara i głównych obligacji skarbowych (z poprawką na wyższą spodziewaną ścieżkę stóp) i przecenę rynków wschodzących oraz giełd.
• POLSKA: Erozja optymizmu na globalnym rynku przełożyła się na słabszego złotego. EUR/PLN wzrósł z 4,25 na 4,2650; USD/PLN z 3,6550 na 3,67. Dobry dzień zaliczyły natomiast polskie obligacje skarbowe, które wróciły z bardzo dalekiej podróży, na którą udały się na przełomie tygodnia. Wczoraj rentowność polskiej 10-latki obniżyła się z 5,60 na 5,35%, czyli wróciła do poziomu z czwartku a na rynku pojawiło się trochę płynności. Dziś ruch ten powinien się zatrzymać. Na koniec wojny na Bliskim Wschodzie musimy jeszcze trochę poczekać, więc nasz bazowy scenariusz na najbliższe dni to powolna, ale systematyczna deprecjacja złotego i umiarkowany wzrostowy trend rentowności polskich obligacji skarbowych.

Kalendarz najważniejszych odczytów makroekonomicznych w bieżącym tygodniu znajduje się tutaj.