Wiadomości

• PL-RPP: W "Założeniach polityki pieniężnej na rok 2027" RPP utrzymała dotychczasową strategię polityki pieniężnej NBP, który będzie nadal wykorzystywał strategię średniookresowego celu inflacyjnego na poziomie 2,5% z symetrycznym odchyleniem ±1 pp. Według zawartych w dokumencie prognoz NBP, w II poł. 2026 r. inflacja w Polsce będzie nieco podwyższona w warunkach wycofania działań regulacyjnych na rynku paliw, a w 2027 r. średnioroczna CPI ma być niższa niż w 2026 r. Dynamika PKB w 2026 r. ma być zbliżona do ok. 3,6%, a w 2027 r. ma się obniżyć.
• US-DANE: Indeks sentymentu wśród konsumentów amerykańskich, opracowywany przez Uniwersytet Michigan, we wrześniu obniżył się do 48,1 pkt. z 51,7 pkt. w poprzednim miesiącu. Mocno wzrosły oczekiwania inflacyjne Amerykanów - oczekiwana przez badanych inflacja w horyzoncie roku wyniosła 4,6% wobec 4,0% przed miesiącem, a w długim terminie wyniosła 3,4% wobec 3,3% poprzednio.

Komentarz rynkowy

• ZAGRANICA: Po weekendzie obligacje skarbowe pozostają na cenzurowanym. O ile bowiem byliśmy świadkami spadków cen ropy naftowej na poniedziałkowym otwarciu, o tyle rentowności obligacji (zwłaszcza tych na krótkim końcu) wzrosły o 3-5 pb. To nie pierwszy raz w ostatnich dniach, gdy widzimy taki rozdźwięk i o nim piszemy. Możemy tylko powtórzyć, że rynek w ten sposób dobitnie pokazuje obserwatorom i decydentom, że wysokie stopy procentowe to nie jest tylko kwestia szoku naftowego, w szczególności że ostatnie wzrosty rentowności obligacji nie są w ogóle związane ze wzrostem cen energii. Zamiast tego należy je przypisać ogólnej uporczywości inflacji (nawiasem mówiąc, w ostatnim czasie mieliśmy anegdoty dotyczące podwyżek cen usług przez duże amerykańskie korporacje) i mocnemu wzrostowi gospodarczemu. Do tego dochodzą oczywiście zwyczajowi podejrzani (luźna polityka fiskalna, ryzyka polityczne, itp.), ale clou problemu to zacieśnienie monetarne i dane makro, które to zacieśnienie uzasadniają. Czy będą dalej uzasadniać? Najbliższy tydzień jest pod tym względem bardzo ciekawy, w kalendarzu bowiem widnieją publikacje wstępnych danych o inflacji ze strefy euro, amerykańskiej inflacji PCE i comiesięcznego raportu z rynku pracy USA. Wydźwięk i znaczenie tych danych ogranicza tylko znany fakt, że zakres możliwych zaskoczeń w inflacji PCE nie jest duży (bo wcześniej publikowano CPI i PPI). Tym niemniej, rynki widzą obecnie kontynuację podwyżek stóp na październikowych posiedzeniach EBC i Fed jako bardziej prawdopodobną niż pauza. Dużo się może zmienić w międzyczasie (do posiedzenia Fed został wszakże miesiąc), ale zakłady o politykę pieniężną głównych banków centralnych pozostają bardzo ciekawe. Druga rzecz, na którą warto zwracać uwagę w najbliższych dniach, to sygnały dotyczące sytuacji w Zatoce Perskiej. 
• POLSKA: Na krajowym rynku finansowym dzieje się to samo co na rynkach globalnych, tylko bardziej. Tematy są te same: uporczywa inflacja, luźna polityka fiskalna i zakłady o wyższą trajektorię stóp procentowych. W Polsce dokłada się do tego gołębia postawa RPP, która coraz mocniej kontrastuje z działaniami innych banków centralnych. Skutek może być tylko jeden – osłabienie złotego i przecena obligacji skarbowych. W tym tygodniu obserwować będziemy kontynuację tego trendu. Wprawdzie EUR/PLN odbił się w ub. tygodniu od 4,40, ale naszym zdaniem odwrót ten miał bardziej taktyczny charakter (krótkoterminowa realizacja zysków) i zwiastuje ponowną falę osłabienia. Jej katalizatorem może być środowy odczyt inflacji, na którym przebijemy symboliczną granicę 4%. Tym niemniej, do ponownego osłabienia złotego i testów 4,40 nie trzeba wiele. Otoczenie międzynarodowe jest niekorzystne dla walut rynków wschodzących a Polska niekorzystnie wyróżnia się na tle regionu: mamy bardziej gołębi bank centralny i luźniejszą politykę fiskalną.

Przegląd nadchodzących danych w Polsce

30 września, Inflacja CPI (flash) wrzesień, Pekao: 4,0-4,1% r/r, poprzedni miesiąc: 3,4% r/r

Głównym źródłem presji inflacyjnej pozostają paliwa. Zakończenie programu CPN, w połączeniu z zaostrzeniem sytuacji na Bliskim Wschodzie i wzrostem rynkowych cen ropy naftowej, podbiło ceny paliw we wrześniu o niemal 10% względem poprzedniego miesiąca. Sam ten czynnik zwiększył inflację we wrześniu o ok. 0,6 pkt. proc. W efekcie, na głównym wskaźniku inflacji CPI powinniśmy zobaczyć 4 z przodu, a nie zdziwimy się jak okaże się jeszcze nieco wyższy. Jednocześnie będzie słabł korzystny wpływ spadających cen żywności, a inflacja bazowa może ponownie nieznacznie wzrosnąć.

Kalendarz najważniejszych odczytów makroekonomicznych w bieżącym tygodniu znajduje się tutaj.