Wiadomości

• PL-DANE: Wartość zapytań o kredyty mieszkaniowe w lutym wzrosła o 49,0% r/r - podał BIK w komunikacie. O kredyt mieszkaniowy wnioskowało łącznie 44,49 tys. osób, o 34,5% więcej r/r.
• EZ-DANE: Spora niespodzianka we wstępnych danych o inflacji w Europie – w lutym inflacja HICP wzrosła z 1,7 do 1,9% r/r a inflacja bazowa – z 2,2 do 2,4% r/r. Głównym źródłem niespodzianki wydają się być Włochy i można przypuszczać, że jest to zasługa zimowych igrzysk olimpijskich podbijających ceny usług turystycznych oraz niektórych dóbr (np. ubrań zimowych?). Ten efekt raczej odwróci się w kolejnym miesiącu. Tym niemniej, jastrzębia niespodzianka wypadła w bardzo specyficznych okolicznościach (wzrost cen surowców energetycznych po wybuchu wojny na Bliskim Wschodzie), wskutek czego rynek okazał się skłonny do radykalnej zmiany scenariuszy makro – obecnie zamiast ryzyka cięć EBC wycenia się podwyżkę stóp w tym roku. Naszym zdaniem podwyżki stóp w strefie euro nie będzie. Więcej na ten temat piszemy w dalszej części raportu.
• CN-DANE: Mieszane dane o koniunkturze z Chin. O ile PMI przygotowywane przez tamtejszy urząd statystyczny zaskoczyły w dół (w przemyśle spadek z 49,3 do 49,0, w usługach wzrost jedynie z 49,4 do 49,5 pkt.), o tyle „prywatne” (firma RatingDog) PMI zaskoczyły mocno w górę. W przemyśle PMI wzrósł z 50,3 do 52,1 pkt., a w usługach – z 52,3 do 56,7 pkt.
• US-HANDEL: Prezydent Donald Trump poinformował wczoraj, że amerykańska marynarka wojenna będzie – jeśli to konieczne – eskortować tankowce przez Cieśninę Ormuz. Zaoferował również ubezpieczenie przewozów przez amerykańską Korporację Finansowania Rozwoju (DFC).

Perspektywy inflacji w Europie komplikują się

Dezinflację w Europie od trzech lat napędza spadek presji kosztowej, zwłaszcza po stronie cen energii oraz w drugiej kolejności wynagrodzeń. Jeszcze niedawno, dwa miesiące temu nic nie zapowiadało, aby oba te czynniki wyczerpały swoją moc oddziaływania. Zarówno na rynku gazu (LNG), jak i ropy naftowej – kluczowych dla cen energii – można się było spodziewać nadwyżki podaży nad popytem. Główni producenci wspomnianych surowców nie byli skłonni do zmniejszania wydobycia a infrastruktura ich eksportu (np. terminale skraplania i regazyfikacji LNG) systematycznie się poprawia. Globalny popyt był zaś dotąd stłumiony. Ten pozytywny dla importerów obraz mocno się jednak skomplikował. Tegoroczna zima w Europie okazała się nadspodziewanie surowa a zapasy gazu na kontynencie kurczą się w niemal rekordowym tempie. Wojna w Zatoce Perskiej spowodowała zaś gwałtowny wzrost cen gazu, ropy naftowej i paliw, zwłaszcza oleju napędowego. Presja kosztowa zamiast spadać wydaje się znowu narastać.

Wczorajszy odczyt inflacji ze strefy euro był zapewne sygnałem pogarszających się perspektyw inflacyjnych w Europie, choć ze wzrostem cen energii ma on niewiele wspólnego. W ujęciu rocznym były one wciąż głęboko ujemne (-3,2% r/r) i choć wzrosły w stosunku stycznia to wolniej niż inne komponenty inflacji (o 0,6% m/m). Wzrost inflacji miał wiele źródeł. Największa negatywna niespodzianka dotyczyła Włoch, gdzie indeks HICP podskoczył z 1,0 na 1,6%. Najczęściej tłumaczy się to drożyzną w czasie olimpiady zimowej. Jednak ceny podskoczyły w lutym w wielu krajach i w większości z nich trudno o równie wygodne wyjaśnienie. We Francji wzrosły z 0,4 do 1,1% r/r wobec prognoz 0,7% r/r. W Hiszpanii z 2,4 na 2,5% r/r wobec prognoz 2,3% r/r. W Holandii z 2,2 do 2,3% r/r.

Sam jeśli chodzi o komponenty inflacji, to negatywna niespodzianka dotyczyła wielu z nich. Ceny usług przyspieszyły w strefie euro z 3,2 na 3,4% r/r. Towarów przemysłowych z 0,4 na 0,7% r/r, żywności nieprzetworzonej z 4,2 na 4,6% r/r. Innymi słowy negatywnych sygnałów było wiele i ceny energii nie były jednym z nich. Trudno więc zbagatelizować wczorajszy odczyt jako wypadek przy pracy. Jedyną okolicznością łagodzącą był fakt, że negatywną niespodziankę poprzedziła pozytywna, gdyż w styczniu inflacja w strefie euro zaskoczyła wyraźnie po wyższej stronie. W lutym wróciliśmy więc do równowagi. W najbliższych miesiącach ryzyka dla perspektyw inflacji dominują jednak nad szansami. Jeśli konflikt w Zatoce Perskiej przedłuży się do kilku tygodni, to należy się spodziewać, że dynamika cen w strefie euro wzrośnie w okolice 2,5%. Prawdopodobieństwo wznowienia cięć stóp przez EBC, które jeszcze niedawno wydawało nam się wysokie, obecnie zmalało niemal do zera. Zwłaszcza że mocne euro, które miało być główną motywacją do obniżki stóp, przestało być już takie mocne.

Momentum inflacyjne w strefie euro

Źródło: Eurostat via Macrobond

Komentarz rynkowy

• ZAGRANICA: Rynki pozostają rozedrgane i nastawione na ucieczkę od ryzykownych aktywów do bezpiecznej przystani. Dobór tych przystani jest jednak ciekawy: wczoraj dużo traciły metale szlachetne, zyskiwał za to dolar i amerykańskie akcje (w ujęciu relatywnym, odwracając widoczny od roku trend preferowania reszty świata). Co ciekawe, nie zyskiwały też obligacje – rentowności papierów skarbowych bowiem rosły, słusznie wyceniając skutki klasycznego negatywnego szoku podażowego (wyższa inflacja i stopy procentowe w gospodarce, która wykazywała oznaki życia po słabszym poprzednim roku). Do wyprzedaży obligacji dołożyły się też zaskakujące dane o inflacji ze strefy euro – nie co dzień widzimy reakcję rynku na dane z całego Eurolandu, gdy znane są już odczyty z trzech dużych gospodarek (DE, FR, SP). Z oczywistych względów na pierwszym planie znajduje się trwająca na Bliskim Wschodzie wojna i rynki będą szukać pierwszych punktów zwrotnych lub chociaż punktów przegięcia, by łapać spadające noże. Wczoraj widzieliśmy pierwsze próby takich zagrań i dzisiejsza sesja może być pod tym względem podobna. Czy rynki mają powody do optymizmu? Z deklaracji amerykańskich oficjeli zniknęła idea zmiany władzy w Iranie, co może być odbierane jako urealnienie celów operacji. Tempo ataków na państwa Zatoki również spadło, co może być interpretowane jako sygnał wyczerpywania się irańskich arsenałów lub załamania struktur dowódczych. Wzięcie kosztów ubezpieczenia tankowców pływających przez cieśninę Ormuz na rachunek amerykańskiego podatnika zwiększa prawdopodobieństwo odblokowania tego kluczowego szlaku morskiego. Tym niemniej, cieśnina Ormuz jest efektywnie dalej zamknięta i to determinuje trwałość reakcji rynków energii.
• POLSKA: Polskie aktywa zostały wczoraj spuszczone ze smyczy: złoty osłabił się w stosunku do euro nawet o 7 groszy a do dolara o 10 groszy, główny indeks giełdowy WIG20 spadł o 4,5% a rentowności SPW wzrosły o kilkanaście pb. Taki pogrom nie powinien dziwić – ryzykowne aktywa były wczoraj sprzedawane masowo i hurtowo a napływy do EM, które w ostatnich miesiącach były gigantyczne, zostały złapane na wykroku. Częścią rynkowego obrazu jest również szybkie odcenienie scenariusza obniżki stóp na marcowym posiedzeniu RPP. Choć sądzimy, że do cięcia dojdzie, rozumiemy uzasadnienie rynku dla takiej zmiany scenariusza. Oczekiwaniami wobec polityki pieniężnej rządzą proste heurystyki i prawdopodobieństwo, że w te same heurystyki uwierzy RPP, jest znaczące. Tym niemniej, co się odwlecze to nie uciecze. Argumenty za dalszym obniżaniem stóp procentowych nie straciły na znaczeniu. W wątpliwość została poddana sekwencja zdarzeń.

Kalendarz najważniejszych odczytów makroekonomicznych w bieżącym tygodniu znajduje się tutaj.